تفاوت مالیاتی قرارداد کار و پیمانکاری

تفاوت قرارداد کار و قرارداد پیمانکاری فقط به نحوه همکاری، ساعت حضور یا شیوه پرداخت دستمزد محدود نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین تفاوت‌هایی که کارفرما و طرف قرارداد باید به آن توجه داشته باشند، نحوه برخورد مالیاتی با این دو نوع رابطه است.

گاهی یک شرکت برای انجام یک فعالیت مشخص با فردی قرارداد می‌بندد و آن فرد در ظاهر «پیمانکار» محسوب می‌شود، اما نحوه همکاری او به رابطه استخدامی شباهت زیادی دارد. در مقابل، گاهی یک متخصص به صورت مستقل پروژه‌ای را برای شرکت انجام می‌دهد و بابت انجام کار مشخص، حق‌الزحمه دریافت می‌کند. این دو وضعیت از نظر مالیاتی یکسان نیستند و نحوه ثبت حسابداری و تکالیف مالیاتی آنها نیز می‌تواند متفاوت باشد.

از طرف دیگر، هنوز این تصور میان برخی کارفرمایان وجود دارد که در هر قرارداد پیمانکاری باید درصد مشخصی از مبلغ قرارداد به عنوان «مالیات تکلیفی پیمانکاری» کسر شود. این برداشت مربوط به مقررات گذشته است. ماده ۱۰۴ قانون مالیات‌های مستقیم که مبنای کسر مالیات علی‌الحساب از بسیاری از پرداخت‌های قراردادی بود، حذف شده است و بنابراین نمی‌توان برای قراردادهای جدید صرفاً بر اساس مقررات سابق، مالیات ۳ درصد یا ۵ درصدی از قرارداد کسر کرد.

در این مقاله از صدر حساب رابین تفاوت قرارداد کار و قرارداد پیمانکاری از نظر مالیات را بررسی می‌کنیم و توضیح می‌دهیم مالیات حقوق چگونه محاسبه می‌شود، درآمد پیمانکار چگونه در نظام مالیاتی شناسایی می‌شود، مسئولیت کارفرما چیست، مالیات تکلیفی چه تفاوتی با مالیات بر درآمد دارد و در زمان تنظیم قرارداد باید به چه نکاتی توجه کرد.

مهم‌ترین تفاوت مالیاتی قرارداد کار و پیمانکاری چیست؟

مهم‌ترین تفاوت این است که در قرارداد کار، پرداختی در قالب حقوق و مزایا بررسی می‌شود، اما در قرارداد پیمانکاری، پرداخت معمولاً بابت انجام یک کار یا ارائه خدمت مشخص است.

در قرارداد کار، کارفرما موظف است مالیات حقوق را طبق مقررات مربوط محاسبه و کسر کند.

اما در قرارداد پیمانکاری، موضوع اصلی این است که درآمد پیمانکار چگونه در پرونده مالیاتی او ثبت می‌شود و چه تکالیفی از نظر اظهارنامه، صورتحساب الکترونیکی، مالیات بر ارزش افزوده و سایر مقررات بر فعالیت او حاکم است.

بنابراین نمی‌توان گفت «مالیات قرارداد پیمانکاری همیشه فلان درصد است». نحوه مالیات‌پردازی پیمانکار به وضعیت مالیاتی او، نوع فعالیت، شخصیت حقیقی یا حقوقی، نوع قرارداد و مقررات قابل اعمال بستگی دارد.

برای اطلاع بیشتر درباره قراردادکار و قرارداد پیمانکاری: مقاله تفاوت قرارداد پیمانکاری و قرارداد کار چیست؟ را بخوانید.

تفاوت مالیات حقوق و مالیات درآمد پیمانکار

مالیات حقوق به درآمدی مربوط است که فرد در قالب رابطه استخدامی و دریافت حقوق و مزایا به دست می‌آورد.

در این حالت، شرکت پرداخت‌کننده حقوق باید مالیات را طبق مقررات مالیات بر درآمد محاسبه و کسر کند.

اما پیمانکار، درآمد حاصل از فعالیت اقتصادی خود را در چارچوب مقررات مربوط به فعالیتش اظهار می‌کند.

برای مثال اگر یک شرکت با یک برنامه‌نویس مستقل قرارداد طراحی نرم‌افزار منعقد کند، صرف اینکه پرداخت ماهانه انجام می‌شود، به تنهایی باعث نمی‌شود رابطه طرفین حتماً «حقوق و دستمزد» تلقی شود. باید ماهیت واقعی همکاری و وضعیت مالیاتی شخص بررسی شود.

بیشتر بدانید: حقوق برنامه نویس 1405

آیا از قرارداد پیمانکاری مالیات کسر می‌شود؟

این سؤال یکی از پرتکرارترین سؤالات کارفرمایان است.

در گذشته، ماده ۱۰۴ قانون مالیات‌های مستقیم برای برخی پرداخت‌های قراردادی، تکلیف کسر مالیات علی‌الحساب ایجاد می‌کرد. اما ماده ۱۰۴ حذف شده است و مقررات سابق آن را نمی‌توان به عنوان قاعده عمومی قراردادهای جدید در نظر گرفت.

بنابراین اگر شخصی به شما گفت:

«از هر قرارداد پیمانکاری باید ۳ درصد مالیات کسر کنید.»

نباید بدون بررسی نوع قرارداد و مقررات جاری، این عدد را مبنای پرداخت قرار دهید.

در عمل، ابتدا باید مشخص شود پرداخت دقیقاً بابت چه فعالیتی انجام می‌شود و پیمانکار چه وضعیت مالیاتی دارد.

مثال اول؛ قرارداد کار با یک حسابدار

فرض کنید یک شرکت، یک حسابدار را با قرارداد کار استخدام کرده است.

حقوق ماهانه این فرد بر اساس قرارداد مشخص شده و او هر روز طبق برنامه شرکت فعالیت می‌کند. شرکت نیز حقوق، مزایا، مرخصی و سایر موارد مربوط به رابطه استخدامی را مدیریت می‌کند.

در این شرایط، پرداختی شرکت در سیستم حقوق و دستمزد ثبت می‌شود.

مالیات حقوق نیز بر اساس مقررات مربوط به درآمد حقوق محاسبه می‌شود و کارفرما باید مالیات متعلق را کسر و در مهلت مقرر پرداخت کند.

در این حالت، شرکت نمی‌تواند صرفاً برای اینکه فرآیند مالیاتی ساده‌تر شود، عنوان قرارداد را «پیمانکاری» بگذارد.

ماهیت واقعی رابطه اهمیت دارد.

مثال دوم؛ قرارداد پیمانکاری با یک حسابدار مستقل

حالا فرض کنید یک شرکت به جای استخدام حسابدار، قرارداد مشخصی با یک حسابدار مستقل منعقد می‌کند تا صورت‌های مالی یک پروژه مشخص را بررسی و گزارش نهایی تهیه کند.

در قرارداد، موضوع کار، مدت انجام پروژه، خروجی مورد انتظار و مبلغ حق‌الزحمه مشخص شده است.

اگر رابطه طرفین واقعاً پیمانکاری باشد، پرداخت به این شخص الزاماً در قالب مالیات حقوق بررسی نمی‌شود و باید وضعیت مالیاتی او بر اساس فعالیت مستقلش بررسی شود.

در چنین شرایطی بهتر است شرکت قبل از پرداخت، وضعیت پرونده مالیاتی، صورتحساب و سایر تکالیف مربوط را بررسی کند.

تفاوت مالیاتی قرارداد کار و پیمانکاری در نحوه ثبت حسابداری

از نظر حسابداری نیز این دو نوع پرداخت باید به شکل متفاوتی ثبت و مستندسازی شوند.

حقوق کارکنان معمولاً در سیستم حقوق و دستمزد ثبت می‌شود و همراه با مواردی مانند بیمه، مالیات حقوق، مزایا و کسورات قانونی مدیریت می‌شود.

اما هزینه پیمانکاری معمولاً بر اساس قرارداد، صورتحساب، صورت‌وضعیت یا اسناد مرتبط با ارائه خدمت ثبت می‌شود.

به همین دلیل انتخاب اشتباه نوع قرارداد می‌تواند حسابداری شرکت را نیز دچار مشکل کند.

اگر پرداختی که ماهیت حقوق دارد در حساب‌ها به عنوان هزینه پیمانکاری ثبت شود، ممکن است در زمان رسیدگی مالیاتی یا بیمه‌ای سؤال ایجاد کند.

آیا قرارداد پیمانکاری مشمول مالیات بر ارزش افزوده است؟

این موضوع نیز باید جدا از مالیات بر درآمد بررسی شود.

مالیات بر ارزش افزوده با مالیات بر درآمد یکسان نیست.

ممکن است یک پیمانکار از نظر مالیات بر درآمد تکالیف مشخصی داشته باشد و در عین حال، بسته به نوع فعالیت و مقررات مربوط، موضوع مالیات بر ارزش افزوده نیز برای او مطرح باشد.

بنابراین هنگام تنظیم قرارداد پیمانکاری باید مشخص شود که مبلغ توافق‌شده شامل مالیات و عوارض ارزش افزوده است یا خیر و مسئولیت صدور صورتحساب و دریافت و پرداخت مالیات بر ارزش افزوده چگونه خواهد بود.

برای برخی خدمات و قراردادهای پیمانکاری، نرخ و نحوه اعمال مالیات بر ارزش افزوده باید بر اساس قانون و وضعیت مشمولیت پیمانکار در زمان انجام معامله بررسی شود.

قرارداد پیمانکاری و صورتحساب الکترونیکی

یکی دیگر از تفاوت‌های مهم در شرایط فعلی، موضوع صورتحساب الکترونیکی است.

فعالیت اقتصادی پیمانکار می‌تواند بسته به وضعیت مؤدی و نوع معامله، مشمول الزامات سامانه مؤدیان و صدور صورتحساب الکترونیکی باشد.

به همین دلیل شرکت‌ها هنگام انعقاد قرارداد با پیمانکاران بهتر است فقط مبلغ قرارداد را بررسی نکنند.

وضعیت مالیاتی پیمانکار، نحوه صدور صورتحساب، اطلاعات هویتی و مالیاتی و نحوه ثبت معامله نیز اهمیت دارد.

به‌خصوص در قراردادهای شرکت‌ها، هماهنگ بودن اطلاعات قرارداد، حسابداری و صورتحساب الکترونیکی می‌تواند از ایجاد مغایرت در زمان رسیدگی جلوگیری کند.

آیا قرارداد پیمانکاری می‌تواند به جای قرارداد کار استفاده شود؟

خیر، صرفاً تغییر عنوان قرارداد باعث تغییر ماهیت رابطه نمی‌شود.

فرض کنید یک شرکت فردی را از شنبه تا چهارشنبه در محل شرکت مشغول به کار کرده و برای او ساعت ورود و خروج تعیین کرده است. این فرد نیز مستقیماً تحت مدیریت مدیر شرکت فعالیت می‌کند و هر ماه مبلغ ثابتی دریافت می‌کند.

اگر شرکت فقط روی قرارداد بنویسد «قرارداد پیمانکاری»، این عنوان به تنهایی تعیین‌کننده وضعیت رابطه نیست.

در چنین مواردی باید شرایط واقعی همکاری بررسی شود.

این موضوع از نظر بیمه نیز اهمیت زیادی دارد و ممکن است رابطه‌ای که از نظر شرکت پیمانکاری تلقی شده، از دید مراجع مربوط نیازمند بررسی دیگری باشد.

تفاوت قرارداد کار و پیمانکاری از نظر مالیات و بیمه

مالیات و بیمه دو موضوع جداگانه هستند، اما در قراردادهای کاری و پیمانکاری ارتباط نزدیکی با یکدیگر پیدا می‌کنند.

در قرارداد کار، کارفرما معمولاً با مجموعه‌ای از تکالیف حقوق، مالیات حقوق و بیمه کارکنان مواجه است.

در قرارداد پیمانکاری، وضعیت بیمه قرارداد نیز می‌تواند تحت مقررات تأمین اجتماعی و از جمله ماده ۳۸ قرار گیرد.

در قراردادهای مشمول، کارفرما باید الزامات مربوط به بیمه کارکنان پیمانکار و مفاصاحساب را نیز در نظر بگیرد.

بنابراین انتخاب قرارداد نباید فقط بر اساس اینکه «کدام روش مالیات کمتری دارد» انجام شود.

قرارداد باید با ماهیت واقعی همکاری مطابقت داشته باشد.

اشتباه رایج؛ تبدیل کارمند به پیمانکار برای کاهش هزینه

یکی از اشتباهات برخی شرکت‌ها این است که برای کاهش هزینه‌های حقوق، بیمه یا مالیات، کارکنان خود را پیمانکار معرفی می‌کنند.

برای مثال شرکت فردی را به صورت تمام‌وقت استخدام کرده، برای او ساعت ورود و خروج مشخص کرده و وظایف روزانه تعیین کرده است، اما به جای قرارداد کار، با او قرارداد پیمانکاری منعقد می‌کند.

این روش می‌تواند برای شرکت ریسک ایجاد کند.

اگر رابطه واقعی استخدامی باشد، صرف عنوان قراردادی نمی‌تواند تمام الزامات قانونی رابطه کار را از بین ببرد.

به همین دلیل بهتر است قبل از تغییر مدل همکاری، موضوع از نظر حسابداری، مالیاتی و بیمه‌ای بررسی شود.

مثال سوم؛ چرا انتخاب اشتباه قرارداد می‌تواند هزینه‌ساز شود؟

فرض کنید یک شرکت برای یک نیروی فروش، قرارداد پیمانکاری ماهانه تنظیم می‌کند.

این فرد هر روز در شرکت حضور دارد، ساعت ورود و خروج دارد، از سیستم حضور و غیاب استفاده می‌کند، مدیر مستقیم دارد، مرخصی می‌گیرد و وظایف روزانه او توسط شرکت تعیین می‌شود.

اما در حسابداری، پرداخت ماهانه او به عنوان «هزینه پیمانکاری» ثبت می‌شود.

ممکن است در زمان رسیدگی، ماهیت این رابطه مورد سؤال قرار گیرد.

در نتیجه شرکت ممکن است مجبور شود اسناد و مدارک بیشتری ارائه کند و درباره علت انتخاب قرارداد پیمانکاری توضیح دهد.

این مثال نشان می‌دهد که نوع قرارداد باید با واقعیت همکاری هماهنگ باشد.

مالیات قرارداد پیمانکاری برای شخص حقیقی چگونه بررسی می‌شود؟

اگر پیمانکار شخص حقیقی باشد، وضعیت مالیاتی او به نوع فعالیت و نحوه ثبت فعالیت اقتصادی بستگی دارد.

اگر این فرد به صورت مستقل فعالیت شغلی انجام می‌دهد، درآمد او می‌تواند در چارچوب مقررات مالیات بر درآمد مشاغل بررسی شود.

در این شرایط، پیمانکار باید تکالیف مالیاتی مربوط به فعالیت خود را انجام دهد.

از طرف دیگر، اگر پرداخت به شخص حقیقی در واقع بابت حقوق باشد، موضوع از نظر مالیات حقوق بررسی خواهد شد.

به همین دلیل تشخیص ماهیت واقعی پرداخت اهمیت زیادی دارد.

مالیات قرارداد پیمانکاری شرکت‌ها چگونه است؟

اگر پیمانکار یک شرکت باشد، درآمد حاصل از قرارداد در چارچوب فعالیت شرکت قرار می‌گیرد و شرکت باید تکالیف مالیاتی خود را مطابق مقررات مربوط انجام دهد.

در این حالت، کارفرما نیز باید اسناد معامله را به شکل صحیح ثبت کند.

قرارداد، صورتحساب، پرداخت بانکی، صورت‌وضعیت و اطلاعات مالیاتی باید تا حد امکان با یکدیگر هماهنگ باشند.

هرگونه مغایرت میان مبلغ قرارداد و اسناد حسابداری می‌تواند در زمان رسیدگی مالیاتی نیازمند توضیح باشد.

آیا مالیات قرارداد پیمانکاری همان مالیات بر درآمد است؟

خیر.

این دو مفهوم را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت.

مالیات بر درآمد مالیاتی است که بر اساس درآمد مشمول مالیات مؤدی و مقررات مربوط محاسبه می‌شود.

اما اصطلاح «مالیات تکلیفی» به مواردی اشاره دارد که قانون، پرداخت‌کننده را مکلف می‌کند هنگام پرداخت مبلغی، مالیات را کسر و به سازمان امور مالیاتی پرداخت کند.

در گذشته ماده ۱۰۴ یکی از مهم‌ترین مقررات در زمینه کسر مالیات از برخی پرداخت‌های قراردادی بود، اما این ماده حذف شده است. بنابراین نباید مقررات سابق را بدون بررسی به قراردادهای فعلی تعمیم داد.

تکلیف کارفرما در قرارداد پیمانکاری چیست؟

کارفرما باید قبل از پرداخت به پیمانکار، وضعیت قرارداد را بررسی کند.

موضوع فعالیت، شخصیت پیمانکار، وضعیت مالیاتی، صورتحساب، ارزش افزوده در صورت شمول، نحوه ثبت هزینه و سایر تکالیف قانونی باید مشخص باشد.

در قراردادهای پیمانکاری همچنین موضوع بیمه تأمین اجتماعی اهمیت زیادی دارد.

به همین دلیل بهتر است قرارداد پیش از امضا از دو جنبه مالیاتی و بیمه‌ای بررسی شود.

چه بندهای مالیاتی در قرارداد پیمانکاری بهتر است مشخص شود؟

یکی از راه‌های کاهش اختلاف میان طرفین، شفاف کردن مسئولیت‌های مالیاتی در متن قرارداد است.

برای مثال می‌توان درباره صدور صورتحساب، مالیات بر ارزش افزوده در صورت شمول، ارائه مدارک مالیاتی، مسئولیت پرداخت مالیات‌های متعلق و نحوه برخورد با تغییرات قانونی، بندهای مشخصی در قرارداد قرار داد.

البته این بندها نباید به گونه‌ای نوشته شوند که تصور شود طرفین می‌توانند با توافق خصوصی، تکالیف قانونی خود را حذف کنند.

هدف از این بندها، شفاف کردن مسئولیت‌های قراردادی طرفین است.

چک‌لیست مالیاتی قبل از امضای قرارداد

نقش شرکت حسابداری در تنظیم قراردادهای کاری و پیمانکاری

یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از مشکلات مالیاتی این است که قرارداد قبل از امضا بررسی شود.

شرکت‌ها معمولاً قرارداد را از نظر حقوقی بررسی می‌کنند، اما در بسیاری از موارد بخش مالیاتی قرارداد کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

در حالی که یک قرارداد می‌تواند روی نحوه ثبت هزینه، مالیات حقوق، بیمه، ارزش افزوده، صورتحساب الکترونیکی و حتی مدارک مورد نیاز برای رسیدگی مالیاتی اثر بگذارد.

صدر حساب رابین می‌تواند در کنار شرکت‌ها، قراردادهای کاری و پیمانکاری را از منظر حسابداری، مالیاتی، حقوق و دستمزد و تأمین اجتماعی بررسی کند.

این موضوع به‌خصوص برای شرکت‌هایی که تعداد زیادی نیروی انسانی یا قرارداد پیمانکاری دارند اهمیت بیشتری دارد.

اشتباهات مالیاتی رایج در قراردادهای کار و پیمانکاری

یکی از اشتباهات رایج، استفاده از یک قرارداد یکسان برای تمام نیروها و پیمانکاران است.

شرایط همکاری افراد با یکدیگر متفاوت است و قرارداد باید بر اساس ماهیت واقعی فعالیت تنظیم شود.

اشتباه دیگر، کسر خودکار درصدی از مبلغ قرارداد با تصور وجود مالیات تکلیفی عمومی پیمانکاری است. با حذف ماده ۱۰۴، مقررات سابق این ماده دیگر مبنای عمومی قراردادهای جدید نیستند.

اشتباه سوم، بی‌توجهی به صورتحساب و مستندات معامله است. قرارداد به تنهایی برای ثبت یک هزینه کافی نیست و باید مجموعه اسناد مالی با یکدیگر هماهنگ باشند.

اشتباه چهارم نیز جدا کردن موضوع مالیات از بیمه است. در قراردادهای پیمانکاری، هر دو موضوع باید از ابتدای پروژه مورد توجه قرار بگیرند.

قرارداد کار بهتر است یا قرارداد پیمانکاری؟

نمی‌توان یک پاسخ یکسان برای تمام شرکت‌ها ارائه کرد.

اگر فرد عملاً به عنوان کارمند در مجموعه فعالیت می‌کند، قرارداد باید متناسب با رابطه واقعی تنظیم شود.

اگر شرکت انجام یک پروژه یا خدمت مشخص را به یک پیمانکار مستقل واگذار می‌کند، قرارداد پیمانکاری می‌تواند متناسب با آن رابطه باشد.

بنابراین انتخاب نوع قرارداد نباید صرفاً بر اساس میزان مالیات یا هزینه بیمه انجام شود.

ماهیت واقعی همکاری، نوع فعالیت، نحوه مدیریت کار و تعهدات قانونی طرفین باید مبنای تصمیم‌گیری باشد.

قبل از امضای قرارداد، تکالیف مالیاتی آن را مشخص کنید

یک قرارداد اشتباه ممکن است در زمان پرداخت هیچ مشکلی ایجاد نکند، اما چند ماه بعد در زمان رسیدگی مالیاتی یا حسابرسی تأمین اجتماعی برای شرکت دردسر ایجاد کند.

اگر نمی‌دانید پرداخت به نیروی مورد نظر باید در قالب حقوق و دستمزد ثبت شود یا قرارداد پیمانکاری، یا درباره مالیات، بیمه، ارزش افزوده و صورتحساب قرارداد ابهام دارید، بهتر است قبل از امضای قرارداد موضوع را بررسی کنید.

صدر حساب رابین در اصفهان خدمات تخصصی حسابداری، مالیات، حقوق و دستمزد، تنظیم و بررسی قراردادها و حسابرسی بیمه تأمین اجتماعی را برای شرکت‌ها ارائه می‌دهد و می‌تواند در بررسی آثار مالی و مالیاتی قراردادهای کاری و پیمانکاری در کنار مجموعه شما باشد.

📞 برای مشاوره و بررسی قرارداد با صدر حساب رابین تماس بگیرید: 09131256388

📍 اصفهان، خیابان خادمی

قبل از اینکه یک قرارداد اشتباه تبدیل به هزینه و بدهی مالیاتی شود، آن را از نظر مالی و مالیاتی بررسی کنید.

جمع‌بندی

تفاوت مالیاتی قرارداد کار و پیمانکاری، بیشتر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد.

در قرارداد کار، پرداخت‌ها در قالب حقوق و مزایا قرار می‌گیرند و کارفرما باید مالیات حقوق را مطابق مقررات مربوط محاسبه و کسر کند. ماده ۸۶ قانون مالیات‌های مستقیم نیز تکلیف پرداخت‌کنندگان حقوق درباره محاسبه، کسر و پرداخت مالیات حقوق را مشخص کرده است.

در قرارداد پیمانکاری، درآمد پیمانکار در چارچوب فعالیت اقتصادی او بررسی می‌شود و تکالیف مالیاتی بر اساس نوع فعالیت، شخصیت پیمانکار و مقررات مربوط تعیین می‌شود.

همچنین باید توجه داشت که ماده ۱۰۴ قانون مالیات‌های مستقیم حذف شده است و بنابراین کسر درصدهای مربوط به مقررات قدیمی ماده ۱۰۴ نباید به عنوان یک قاعده عمومی برای قراردادهای جدید در نظر گرفته شود.

از سوی دیگر، قراردادهای پیمانکاری ممکن است از نظر بیمه تأمین اجتماعی و مفاصاحساب نیز تکالیف جداگانه‌ای داشته باشند. بنابراین بررسی یک قرارداد فقط از منظر مالیات کافی نیست.

بهترین رویکرد این است که قبل از امضای قرارداد، ماهیت واقعی رابطه، وضعیت مالیاتی، نحوه ثبت حسابداری، مالیات حقوق یا درآمد، ارزش افزوده، صورتحساب الکترونیکی و الزامات بیمه‌ای بررسی شود.

برای شرکت‌هایی که قراردادهای متعددی با کارکنان، مشاوران و پیمانکاران دارند، استفاده از خدمات یک شرکت حسابداری می‌تواند به ایجاد نظم در قراردادها، حسابداری، حقوق و دستمزد و تکالیف مالیاتی کمک کند.

صدر حساب رابین با ارائه خدمات حسابداری، مالیاتی، حقوق و دستمزد و حسابرسی تأمین اجتماعی در اصفهان آماده ارائه خدمات به شرکت‌هاست.

📞 09131256388

📍 اصفهان، خیابان خادمی